Η δημόσια θέση του Συνηγόρου του Πολίτη για τη ρητή νομοθετική απαγόρευση της σωματικής τιμωρίας

Όταν λέμε σωματική τιμωρία εννοούμε για παράδειγμα το "ξύλο", το χαστούκι, το άγριο σπρώξιμο, το ταρακούνημα, το δάγκωμα, το χτύπημα με αντικείμενο, το τράβηγμα μαλλιού, αυτιού κ.λπ., όλες δηλαδή τις πράξεις που προκαλούν πόνο στο παιδί με σκοπό να το τιμωρήσουν για κάτι που έκανε.

Η σωματική τιμωρία έχει αρνητικές συνέπειες στην ανατροφή των παιδιών επειδή

• προκαλεί φόβο και άσχημα συναισθήματα στα παιδιά,

• μαθαίνει στα παιδιά ότι τα προβλήματα μπορούν να λύνονται με τη βία και όχι με το διάλογο,

• πολλές φορές οδηγεί σε πιο σκληρές μορφές βίας, κ.λ.π.

Οι έρευνες επίσης δείχνουν ότι η σωματική τιμωρία δεν έχει το αποτέλεσμα που πολλοί νομίζουν ότι έχει: τα παιδιά ξανακάνουν αυτό για το οποίο τιμωρήθηκαν, γεγονός που δείχνει ότι η σωματική τιμωρία δεν έχει καμία εκπαιδευτική αξία.

Οι νόμοι λένε τα παιδιά έχουν δικαίωμα προστασίας της ζωής, της τιμής, της αξιοπρέπειας και της ελευθερίας τους και ότι η πολιτεία πρέπει να παίρνει όλα τα μέτρα που χρειάζονται ώστε να προστατεύονται τα παιδιά από τη βία, την εγκατάλειψη, την παραμέληση, την κακή μεταχείριση και την εκμετάλλευση. Στην Ελλάδα ο νόμος απαγορεύει την σωματική τιμωρία στον χώρο του σχολείου, δεν επιτρέπεται δηλαδή οι δάσκαλοι και οι καθηγητές να χτυπάνε τα παιδιά, αλλά δεν απαγορεύει την σωματική τιμωρία στον χώρο της οικογένειας. Σε πολλές χώρες όμως, για παράδειγμα στη Σουηδία, τη Φιλανδία, τη Νορβηγία, την Αυστρία, την Κύπρο, τη Δανία, την Κροατία, και άλλες, απαγορεύεται από τον νόμο να χτυπούν οι γονείς τα παιδιά τους για να τα "φρονιμέψουν".

Ο Συνήγορος λοιπόν προτείνει να απαγορευθεί με νόμο η σωματική τιμωρία στον χώρο της οικογένειας και στους χώρους φροντίδας και φιλοξενίας των παιδιών. Επίσης να ενημερωθούν όλοι για τα αρνητικά αποτελέσματα της σωματικής τιμωρίας και βίας, ώστε να αλλάξει η άποψη αυτών που πιστεύουν ακόμη ότι "το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο".

Ολόκληρο το κείμενο.